Klasztor Świętej Katarzyny znajduje się u stóp góry Świętej Katarzyny, na półwyspie Synaj, w Egipcie w Muhafazie Południowy Synaj. Wzniesiony na wysokości 1570 m n.p.m., należy do prawosławnych Greków. Tutejszy przeor nosi godność arcybiskupa Synaju. Teren klasztoru obejmuje Autonomiczną Cerkiew Prawosławną Świętej Góry Synaj, która wchodzi w skład patriarchatu jerozolimskiego. Zwierzchnik Cerkwi jest równocześnie przełożonym monasteru.
Klasztor znany jako miejsce, gdzie Bóg przemówił do Mojżesza, ukazując się jako płonący krzak. Związku z tym wydarzeniem w 337 r. n.e. cesarzowa Helena kazała wznieść kaplicę wokół domniemanego Krzewu Gorejącego. W VI w. z inicjatywy cesarza Justyniana klasztor został otoczony wysokimi – do 15 m. murami. Klasztor chroniony był wówczas przez 200 strażników – połowę stanowili Grecy i Słowianie, od których pochodzenie wywodzi się pobliskie beduińskie plemię Dżabalija, z którego pochodzą miejscowi przewodnicy po Górze Synaj. Jednym z najsłynniejszych zakonników był św. Jan Klimak, żyjący w VII w., który napisał swoje dzieło Drabina. To tu odkrycie ok. X wieku relikwii św. Katarzyny spowodowało napływ pielgrzymów w czasie wojen krzyżowców. Obecnie żyje tu ok. 20 mnichów, przybyłych w większości z góry Atos w Grecji. Na terenie monastyru znajduje się także meczet z X w. wybudowany prawdopodobnie dla beduinów zatrudnianych do pracy w monasterze, a tym samym w celu usatysfakcjonowania władz islamskich. Dzięki temu muzułmanie przez kilkanaście wieków rzadko atakowali monaster. Co ciekawe, wieża kościoła góruje nad nim, co w krajach islamskich zdarza się niezwykle rzadko.
Egipt, Synaj, zabytki, zwiedzanie
